Namibië is vooral het land van bijzondere natuurschoon, maar ook zeker van oude culturen. Het is een leeg en uitgestrekt land. Namibië ligt in zuidelijk Afrika aan de zuidwestkust en heeft een oppervlakte van 824.268 km2. Hiermee is het 24 keer zo groot als Nederland. In het noorden grenst het aan Angola en Zambia, in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het oosten aan Botswana en in het zuiden en zuidoosten aan Zuid-Afrika. De hoofdstad van Namibië is Windhoek. Namibië is bijzonder gevarieerd. Een fascinerend woestijnlandschap in het westen met de prachtige rode duinen van Sossusvlei, het wildpark Etosha Nationaal Park in het noorden, in het zuiden de warmwaterbronnen van Ai Ais en de Caprivistrook in het oosten met haar bijzondere flora en fauna. Een verrassende ontmoeting met een land dat veel te bieden heeft.

 

Na een moeizaam vredesproces eind jaren tachtig trok Zuid-Afrika zich terug uit het land en werd Namibië in 1990 een onafhankelijke republiek. De banden met Zuid-Afrika zijn nadien weer verbeterd. Het grootste deel van de import komt uit dit land, en de Namibische dollar werd in 1998 gelinkt aan de Zuid-Afrikaanse rand.

 

Namibië heeft een gezonde economie. De landbouw is voor een deel zelfvoorzienend, maar er blijft genoeg over voor de export. De meeste inkomsten worden verdiend in de mijnbouw. Het land is rijk aan delfstoffen zoals diamant en uranium. Deze producten zorgen voor 75 procent van de export inkomsten. Het BNP is ruim zes miljard US$. Het grootste deel van de beroepsbevolking is werkzaam in de landbouw.

De Namibische economie draait hoofdzakelijk op de mijnbouw en fabrieken. Slechts één procent van Namibië is bruikbaar voor landbouw, toch haalt bijna de helft van de bevolking zijn inkomsten hier uit. De werkloosheid is zeer hoog. Dertig tot veertig procent van de mensen heeft geen werk. Ook de inkomensongelijkheid is zeer groot.

Namibië is de op vijf na grootste producent van uranium. Daarnaast is het land de voornaamste leverancier van kwaliteitsdiamanten. De grond is daarnaast rijk aan lood, zilver, tin en wolfraam.

 

Van de ruim 1,5 miljoen Namibiërs behoort bijna de helft tot de Ovambostam, een Bantoevolk dat voornamelijk in het noorden van het land woont. Zij kwamen later in het land dan de oorspronkelijke bewoners. De Khoi-Khoi en de San kwamen al in respectievelijk de vijfde en eerste eeuw na Christus in Namibië. Maar tot deze, later tot Khoisan vermengde, groep behoort nog maar een klein deel van de huidige bevolking. In de Kalahariwoestijn woont nog wel een kleine groep San.

Namibië is ook een land met grote armoede en mensen die in erbarmelijke omstandigheden leven. De tegenstelling is dan ook schrijnend als je gastvrij wordt onthaald op de prachtig gelegen en ruim opgezette ‘Gästefarme’, veelal door blanke boeren gerund. Met hen kun je vaak ‘gewoon’ Nederlands praten, want het Afrikaans is onder zestig procent van de blanke bevolking de voertaal en lijkt veel op ons eigen taaltje.

De invloed van de vroegere Duitse, Nederlandse en Engelse kolonisten is nog steeds merkbaar in Namibië wanneer je plaatsnaambordjes tegenkomt.

Engels is de officiële taal in Namibië. Een groot deel van de bevolking spreekt ook Afrikaans. In de steden Swakopmund en Lüderitz wordt ook nog wel Duits gesproken.

 

Namibië heeft een droog semi-woestijn klimaat dat gepaard gaat met warme dagen, koele nachten en veel zon, gemiddeld 300 dagen per jaar. In de wintermaanden (mei t/m september) schommelt de temperatuur tussen de 20-26°C; echter in het noorden kan de temperatuur oplopen tot 30°C. ’s Nachts ligt de temperatuur tussen de 0-10°C. In de wintermaanden is het vanwege het gebrek aan regen zeer droog. In de zomermaanden schommelt de temperatuur tussen de 30-35°C. Aan de kust is het koeler en hier is het dan ook in deze periode aangenaam vertoeven. Namibië is een van de droogste landen ter wereld: gemiddeld valt er 270 mm regen per jaar.

 

De wegen zijn prima te noemen. In de steden zijn de wegen vaak beter dan in Europa. Buiten de stad zijn ze ook goed. Door de uitgestrektheid van het land zijn de Namibische vakgenoten van de wegenwacht niet zo snel ter plekke als bij ons. De Namibiërs houden van veilig weggedrag. Op stoffige wegen wordt je geacht om flink snelheid te minderen bij het passeren van andere weggebruikers.

De Duitsers en Zuid-Afrikanen hebben een goed spoorwegennet achtergelaten. Maar de passagierwagons worden vaak gekoppeld aan goederentreinen. En dat levert vertraging op. Maar de lage prijzen voor treinkaartjes maken dit wel goed.

In alle steden zijn veel autoverhuurders. U kunt daar gewone personenautos huren, maar het verstandigst is een terreinauto met vierwielaandrijving. Er zijn namelijk plattelandswegen waar een bord voor staat met de tekst: 4x4s only. Probeer hier dan ook niet met een gewone auto in te rijden, want u komt zeker vast te zitten.

 

Windhoek biedt een grote keuze aan internationale restaurants. In een aantal is de invloed van de Duitse, Oostenrijkse en Zwitserse keuken duidelijk merkbaar. U zult in Namibië met name wild op de menukaart aantreffen. Springbok, kudu en gemsbok worden als steaks, roasts en ragout geserveerd. In de kustplaatsen Swakopmund en Lüderitz wordt veel vis gegeten: oesters en calamaris zijn hier populaire gerechten. Als tussendoortje wordt vaak biltong en droëwors gegeten, gedroogd en gekruid vlees van rund of wild.

Elke etnische groepering heeft een eigen kenmerkende keuken. De basis van een Ovambo-maaltijd is griest of maïs. Vaak in de vorm van een pap of soep. Hierbij komt vaak vis of vlees van schapen en geiten. Typisch Namibische producten als pompoen, paprika en ui staan ook vaak op tafel. De blanke kolonisten brachten hun eigen kookkunst mee uit Duitsland en Zuid-Afrika. Een goed voorbeeld is de boerenworst uit Zuid-Afrika; een zware vette hap die koud wordt geserveerd. De Duitsers zijn gek op zoet gebak, pastijen en vleeswaren. De Nama, die in de woestijn wonen, zijn erg afhankelijk van de productie van de narameloen. Deze stekelige vrucht bevat veel vitaminen en natuurlijk het nodige vocht. Bij veel veehoudende stammen zijn de producten van dieren een voorname voedingsbron. Bij de Herero komt veel boter en yoghurt op tafel, én uiteraard schapen-, geiten- of rundvlees.

 

Namibië is nog niet door het massatoerisme aangetast, maar geniet zeker bij Zuid-Afrikanen al een zekere reputatie als vakantieland. Daarom zijn er goede mogelijkheden. In steden en natuurparken is de keuze legio. Er zijn hotels in alle prijsklassen, backpackerhostels, campings, bed and breakfasts enzovoort. Verder bieden veel organisaties compleet georganiseerde tochten aan, waarbij voor overnachtingen is gezorgd. In sommige streken regent het zo weinig dat veel trekkers niet eens een tent meenemen, maar iedere nacht onder de sterrenhemel slapen. Er zijn veel mogelijkheden om in Nederland al het een en ander te reserveren, maar dat kan ook best wachten tot u in Namibië arriveert.